Tasko
Architektura Tasko ma postać modułowego monolitu opartego o Clean Architecture. Warstwy Presentation, Application, Domain i Infrastructure oddzielają kontrakty HTTP, przypadki użycia, reguły domenowe, dostęp do danych i integracje.
Backend składa się z WebAPI jako composition root, App.Control dla danych globalnych oraz modułów biznesowych Core, Settings, Chat, RecurringTasks i Mcp. Frontend obejmuje Tasko.Client dla użytkowników firmowych oraz Tasko.Platform dla administratorów platformy.
Warstwa Application zawiera use case, komendy, zapytania, walidatory i porty repozytoriów. Domain utrzymuje model biznesowy bez zależności od EF Core i ASP.NET Core.
Przetworzenie żądania: Tasko.Client albo Tasko.Platform wysyła żądanie do WebAPI. Minimal API mapuje kontrakt HTTP, Application wykonuje przypadek użycia, Domain egzekwuje reguły, a Infrastructure zapisuje lub odczytuje dane z właściwej bazy.
Dodanie funkcji biznesowej: nowa funkcja powinna otrzymać własny use case, kontrakt, walidację i endpoint w odpowiednim module. Warstwa Domain nie przyjmuje zależności od EF Core ani ASP.NET Core, więc logika pozostaje testowalna poza transportem HTTP.
Obsługa modułu opcjonalnego: Presentation może oznaczyć endpoint przez RequireModule. To pozwala WebAPI odrzucić żądanie dla tenanta, który nie ma włączonej funkcji, bez rozpraszania warunku po komponentach UI.
flowchart LR A[Tasko.Client] --> C[WebAPI] B[Tasko.Platform] --> C C --> D[App.Control] C --> E[App.Modules.Core] C --> F[App.Modules.Settings] C --> G[App.Modules.Chat] C --> H[App.Modules.RecurringTasks] C --> I[App.Modules.Mcp] D --> J[(Control DB)] E --> K[(Baza tenanta)] F --> K G --> K H --> K
Dozwolony kierunek zależności to Presentation -> Application -> Domain oraz Infrastructure -> Application -> Domain. Domain nie zależy od pozostałych warstw.
Każdy moduł ma osobną granicę odpowiedzialności i może oznaczać endpointy przez RequireModule, dzięki czemu przełączniki tenantowe nie mieszają się z logiką UI.